Niedoskonały

W poszukiwaniu siebie

2011-11-29T12:44:00.000-08:00

Kim jestem? Jestem jednym i jedynym z wielu, ale co to znaczy? Kiedy jestem sobą? Kiedy się śmieję? Kiedy się smucę? Nie wiem. Jaki jestem na prawdę? Nie wiem. Śmiejąc się i płacząc wyrażam siebie. Ale kiedy jest to moje prawdziwe "ja"? Nie znam odpowiedzi na swoje pytanie. Czy mogę być sobą w dwóch odsłonach? Czy kiedykolwiek jestem sobą? W wielu wypadkach jednak ukrywam siebie, swoje myśli, przemyślenia, odczucia, pragnienia. Nie znam swojej własnej osobowości. Konkretna odpowiedź na pytanie nie została odnaleziona. Mam nadzieję, że z biegiem czasu znajdę siebie pośród innych i nie będę bał się otworzyć.

I bądź tu mądrym.

2011-11-28T06:58:00.000-08:00

Jestem człowiekiem raczej bez problemów. Poza jednym incydentem. Krzysztof. Łączy nas jedno. Tym łącznikiem jest Ula. Najwspanialsza na świecie, jedyna i niepowtarzalna Ula. Obaj się z nią przyjaźnimy. I rywalizujemy ze sobą. Dlaczego? Ja osobiście nie mam do Krzyśka nic. Wiele razy wyciągałem do niego rękę, ale to jest osobnik z wielce wybujałym poczuciem dumy. Niesamowicie dziecinny. Nieważne. W każdym razie rywalizujemy. Zaczynam ostatnio przegrywać. Muszę walczyć, ale jestem już na skraju wytrzymałości. To trwa już bardzo długo, a niedługo mogę nie wytrzymać nerwowo. Na razie - trzymam się...

O mnie

2011-11-27T12:50:00.000-08:00

Kilka informacji wymieniłem we "Wstępie". W tym poście postaram się bliżej przybliżyć Wam moją osobę. Jestem pozytywną osobą, która nie narzeka na wszelkiego typu dyskryminację. Jestem postacią ogólnie szanowaną, choć padają pod moim adresem również i nieprzyjemne opinie. Żyję jak każdy. Uczę się, jem i funkcjonuje w świecie. Dążę do tego, aby być jak najlepszym przyjacielem, a przyjaźń jest dla mnie najważniejszą wartością w życiu. Mam przyjaciół, choć czasami nie jestem w stanie tego docenić. Autorytet? Brak. Sam wyznaczam sobie cele. Inspiruje mnie taniec. Uważam, że jest to najlepsza forma na przekazanie emocji. Tańcząc, przenoszę się w zupełnie inny wymiar. Taniec jest moim powietrzem. Daje mi siłę i chęć do wszystkiego. Jestem niespełnionym marzycielem :). Uwielbiam myśleć "co by było gdyby...?". Powiem Wam, że z początku trudno jest się rozkręcić, ale mam nadzieję, że moje następny wpisy nie będą Was nudziły. Potrzebuję się nieco oswoić z pisaniem mojego "globalnego pamiętnika". Do zobaczenia ;-)

Wstęp

2011-11-27T12:37:00.000-08:00

Krótko. Mam 14 lat i mieszkam w małej miejscowości w okolicach Krakowa. Jestem postrzegany bardzo różnie, o czym możliwe dowiecie się wkrótce. Na tym blogu postaram się na bieżąco opisywać wszystkie otaczające mnie sytuacje. Momentami będzie wesoło, lecz nie zawsze. Moim celem będzie zaciekawienie wszystkich odbiorców moich wiadomości bez ściemy. Jestem człowiekiem zawsze szczerym. Wszystko, co zostanie przeze mnie opisane nie będzie zmyślone. Dziękuję za uwagę i pozdrawiam.